Mijn 5 ervaringen na 1 jaar getrouwd te zijn!

Wauw vandaag zijn mijn man en ik alweer een jaar getrouwd! Het voelt nog als de dag van gisteren! En we kijken er nog steeds met heel veel plezier en blijdschap op terug. Vooral omdat we de Burgerlijke Stand en het kerkelijk huwelijk en het trouwfeest op twee verschillende dagen hebben gevierd voelt het niet als een trouwdag maar een trouwweek!

Ik moet met enige schaamte wel bekennen dat het trouwalbum nog steeds niet in de maak is, maar hier wil ik wel werk van maken. Want het is nu wel jammer dat we na een jaar niet iets tastbaars hebben om samen doorheen te bladeren en herinneringen op te halen. Het is juist leuk om door een trouwalbum het moment nog een keer te beleven voor je gevoel. Maar goed we moeten vandaag allebei werken en gaan daarna uit eten en moeten de volgende dag ook gewoon weer naar het werk dus heel laat zal het wel niet worden. Dus misschien heb ik ook helemaal geen tijd om een album door te bladeren (bad excuse ;-) ).

Maar ik wilde het vandaag hebben over of er nou iets veranderd als je getrouwd bent, of ga je gewoon op dezelfde voet verder met elkaar? Hier zijn mijn ervaringen.

1. Samenwonen

Mijn man en ik hadden 7 jaar en 7 maanden een relatie toen we gingen trouwen waarvan we al 5 jaar samenwoonden. Het trouwen heeft dus niet zozeer iets veranderd in onze relatie en het wennen aan elkaar als ‘huisgenoten’ of in de zin van hoe we de huishoudelijke taken onderling moesten verdelen. Dat is ook niet veranderd sinds we getrouwd zijn. Op dit gebied zijn we best wel traditioneel :) . Mijn man werkt fulltime en zorgt voor het grootste gedeelte van het inkomen en ik werk parttime en doe het volledige huishouden en de tuin. Mijn man doet meer de technische klussen in huis en het onderhoud aan onze auto’s. Een goede verdeling wat ons betreft.

2. Naamgebruik

Ik vind het mooi dat wanneer je getrouwd bent je ook samen dezelfde naam draagt! Hierdoor voelt het voor mij echt als dat je samen een eenheid bent en je samen een gezinnetje vormt. Ik draag de naam van mijn man vóór mijn meisjesnaam en heb dit ook maar gelijk doorgevoerd bij alle instanties/organisaties waar ik stond ingeschreven (wat trouwens een behoorlijk klus is). Daarnaast heb ik vlak na ons trouwen mijn paspoort (was toch al verlopen) en mijn rijbewijs vernieuwd. Kon ik gelijk mijn nieuwe handtekening gebruiken ;-) . Mijn rijbewijs was nog een paar maanden geldig maar ik had nog zo’n papieren rijbewijs en vond een pasje makkelijker in de portemonnee, zeker omdat ik mijn paspoort niet altijd bij me draag. Verder heb ik mijn e-mailadres aangepast en dat zette ook veel voeten in aarde om dit door te geven bij alle instanties, maar je krijgt daardoor wel inzicht in al je (onnodige) nieuwsbrieven etc. Dus dat schoonde mooi op.

3. Wennen

Ik wilde ook aan de telefoon de naam van mijn man gebruiken. Ik heb ongeveer twee weken moeten wennen aan het gebruiken van de achternaam van mijn man. Ik versprak me nog regelmatig. Maar nu kijk ik er niet meer raar van op als ik in de wachtkamer de achternaam van mijn man hoor :) . Ik moest nog wel wennen aan het feit dat hij nu niet meer mijn vriend is, maar mijn man. Ik noemde hem nog vaak mijn vriend. Het was in het begin ook wel wat onwennig om mijn man te zeggen, dat klinkt zo volwassen :) , maar ook dit went en vind het wel leuk als we ons voorstellen aan anderen. Dit is mijn MAN…(mine, mine…!).

4. Omgeving

Wat me opviel is dat de omgeving voor mijn gevoel wel onderscheid maakt in wel of niet getrouwd zijn. Toen we ons huis kochten hoefde we geen samenlevingsovereenkomst of iets dergelijks te regelen bij de notaris, want we zijn getrouwd. Bij de gemeente mocht ik de verhuizing voor ons beiden regelen zonder dat mijn man wat hoefde te doen, want we zijn getrouwd. Ook kan ik nu makkelijker pakketjes aan de deur aannemen op naam van mijn man omdat we dezelfde naam dragen. Mensen zien aan je trouwring dat je getrouwd bent en vragen gelijk of je al kinderen hebt en zo niet wanneer je er aan begint want je bent immers getrouwd (best brutale vraag trouwens!). Het getrouwd zijn, schept blijkbaar hoge verwachtingen bij anderen. Met name in de kerk voelt het getrouwd zijn alsof je er pas écht bij hoort. Veel leeftijdsgenoten zijn al getrouwd en hebben kinderen. En als je dan samenwoont (wat sowieso al een no-go is in de kerk) dan hoor je er toch niet helemaal bij. Door getrouwd te zijn voelt het voor mij alsof ik meer geaccepteerd wordt/serieus wordt genomen. Dus het trouwen voelt voor mij dus alsof de omgeving je serieuzer neemt en je meer bevoegdheden geeft, wat enerzijds ook heel logisch is, maar anderzijds niet iets is waar ik bij stil stond.

5. Relatie

Het verblijvende van je relatie is er wel vanaf wanneer je getrouwd bent (zover je dat als vrijblijvend ervaart natuurlijk) en het voelt alsof je dan toetreedt tot de wereld van getrouwde mensen. Je hebt elkaar trouw beloofd en knokt misschien net wat harder voor je relatie als deze een dip heeft. En dat heeft iedere relatie natuurlijk wel eens. Ik merk wel door bovenstaande punten dat het trouwen mij dichter bij mijn man heeft gebracht. Ik ben zijn vrouw en wil ook een zo goed mogelijke vrouw voor hem zijn. Alsof ik me meer verantwoordelijk voel voor ons en onze relatie. Misschien klinkt dat wat gek, maar ik heb het gevoel me nu helemaal te kunnen geven nu ik getrouwd ben. Ik wil er goed voor hem uitzien en niet denken:”Zo ik ben gesetteld, hup lekker met een trainingsbroek samen op de bank hangen”. Nee, ook als je getrouwd bent is het elke dag in elkaar investeren, elke dag proberen elkaar gelukkig te maken en het niet als vanzelfsprekend te zien dat je bij elkaar bent. Je wilt geen sleur. Houd het leuk en spannend met elkaar. En je bent nooit uitgeleerd, je kan nog steeds je partner beter leren kennen als je getrouwd bent. Je verandert allebei toch door de tijd heen omdat je ouder en volwassener wordt. Mijn man en ik behandelen soms ook samen boekjes om elkaar beter te leren kennen en om diepgaande gesprekken te voeren. Wij hebben onderstaande boekjes behandeld wat ons heel veel inzicht heeft gegeven.

  • ‘Wat wil hij, wat wil zij’ van Willard F. Harley

Mannen hebben in het huwelijk andere behoeften dan vrouwen. Maar ze begrijpen dat niet, en vrouwen evenmin. En daar ligt de oorzaak van de vele buitenechtelijke relaties en scheidingen. Als echtgenoten elkaars behoeften onderkennen en daarop inspelen, wordt hun huwelijk een bron van geluk. Romantiek, intimiteit en creativiteit komen dan vanzelf. Dr. Willard Harley onderscheidt tien fundamentele behoeften. Vijf daarvan overheersen bij de man, en vijf bij de vrouw. Dr. Harley laat in dit boek zien hoe mannen en vrouwen elkaars behoeften kunnen vervullen. Daardoor worden ze voor elkaar onweerstaanbaar!

  • ‘De vijf talen van de liefde’ van Gary Chapman

Mensen geven op verschillende manieren uiting aan hun liefde. Volgens Gary Chapman zijn er vijf algemene ‘talen’ van liefde. We kunnen onze liefde laten blijken door: het geven van het beste deel van onze tijd; bemoedigende woorden; cadeaus; hulpvaardigheid en door lichamelijke aanraking.  Een man heeft (bijvoorbeeld) wel behoefte aan bemoediging, maar zijn vrouw meent dat een extra lekkere maaltijd hem wel goed zal doen. Een vrouw hunkert wellicht naar tijd die haar man voor haar neemt, maar hij denkt dat een bos bloemen haar zal doen opfleuren. Soms spreekt onze partner een taal die wij niet begrijpen. Als de éne huwelijkspartner zich uitdrukt in een ‘taal’ die de ander niet verstaat, komt de liefde niet over. Elk mens heeft een eerste liefdestaal, een manier waarop hij of zij de liefde het best verstaat. Dit boek zal je laten zien hoe je de eerste liefdestaal van je partner kunt herkennen en ontdekken. Breng al de vijf talen van liefde in praktijk en je kunt er zeker van zijn dat jouw partner jouw liefde voelt.

Twee boekjes die ik ieder stelletje zou willen aanraden! Op naar nog heel wat mooie jaren samen.

Verwacht jij veranderingen in je relatie als je gaat trouwen?

12 reacties

  1. Inmiddels ben je 3 jaar getrouwd – een leren jubileum (klinkt niet echt romantisch). Ik wil graag trouwen, het liefst op een mooie trouwlocatie aan het strand, maar mijn vriend is er helaas niet zo’n voorstander van. Hij ziet er het nut niet van in, vindt het maar gedoe enzo. Baal ik best van!!

  2. Ik vind dat zo’n lastige! Ik wil eigenlijk niet trouwen. Ik vind het zo’n poeha en een beetje ouderwets (een witte jurk aantrekken en weggegeven worden door je vader voelt in mijn ogen toch een beetje als verhandeld worden). Ik vind het jammer dat sommigen je relatie pas voor vol aanzien als je getrouwd bent. Mijn mooie achternaam zou ik al helemaal niet willen inruilen! Maar al die redenen hebben niets met de liefde te maken. Ik houd heel veel van mijn vriend en we doen alles samen en veel voor elkaar. Mochten we ooit toch trouwen, dan zou ik het doen met zo min mogelijk aanwezigen, geen witte jurk en mijn eigen achternaam houden. Maar dan kan je bijna net zo goed niet trouwen. Dat neemt niet weg dat ik bruiloften op zich wel mooi vind, en bijvoorbeeld in films of tv series kijk ik er graag naar. (Say yes to the dress bijvoorbeeld, of wat dacht je van Jane Eyre als ze dan uiteindelijk tóch gaan trouwen.) Ik vind het lastig. Ik kan maar moeilijk wennen aan zoveel dingen die zogenaamd horen bij ‘volwassen worden’.
    Ester heeft onlangs geplaatst…Kasteeltuinen in Arcen

    1. Haha nou je hoeft ook niets natuurlijk ;-) . En het weggeven dat heb ik gevraagd aan mijn vader of hij dit wilde doen. Sommige meisjes hebben die keuze helaas niet en worden tegen hun wil in uitgehuwelijkt. Dat vind ik wel een groot verschil. Ik ben gelukkig heel blij met de achternaam van mijn man maar wilde ook graag mijn meisjesnaam behouden dus vandaar dat ik ervoor gekozen heb ze beide te dragen. En iedereen trouwt om verschillende redenen natuurlijk je moet vooral doen wat goed bij jou past!

  3. Mooi artikel. Mij lijkt het alleen maar handig om de achternaam van mijn vriend aan te nemen: Die hoef ik tenminste niet te spellen haha! Verder denk ik wel dat een huwelijk een toegevoegde waarde heeft, maar ik weet alleen niet welke. Dat merk ik hopelijk ooit nog wel eens. Gefeliciteerd met jullie 1 jarig huwelijk
    Cindy heeft onlangs geplaatst…Halverwege 2015: Mijn voornemens tot nu toe

  4. Wat een mooi artikel heb je ervan gemaakt! Van harte gefeliciteerd met jullie trouwdag! (:
    Over een paar weken zijn wij ook een jaar getrouwd en ik herken me heel erg in wat je schrijft. Je leert eigenlijk heel veel in een jaar huwelijk, gek hè! Ik heb nog niet overal mijn naam veranderd – mijn paspoort was bijvoorbeeld net nieuw en mijn rijbewijs is nog 6 jaar geldig, dus dat vond ik zonde van het geld om meteen te vernieuwen en bij sommige instanties vergeet ik het gewoon, haha – maar ik ben er inmiddels wel aan gewend om me met mijn nieuwe achternaam voor te stellen en de telefoon op te nemen, haha.
    Linda heeft onlangs geplaatst…Rome & Wenen | Dag 5 & 6: paus, Vaticaan en reis naar Wenen.

    1. Dankjewel en leuk om te horen dat het je bekend in de oren klinkt :) . En ja ik ben er denk ik een beetje fanatiek in hoor om mijn naam aan te passen bij allerlei instanties. Jullie ook alvast gefeliciteerd met jullie 1-jarige huwelijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge