Ons plekje in de maak

Toen we dit eindjaren-60-huis in 2015 kochten wisten we van te voren dat het een klushuis was en dat er eigenlijk alles aan veranderd moest worden omdat het gedateerd en “op” was. Naïef dat we waren (en nog zonder kind) zeiden we tegen elkaar dat een klushuis juist leuk was omdat we dan alles naar onze eigen smaak zouden kunnen aanpassen. Bovendien is een kluswoning wat goedkoper in de aanschaf wat zou betekenen dat de hypotheeklasten mooi laag zijn zodat we geld konden sparen voor het klussen. We hebben nog nooit eerder een huis zo dusdanig moeten renoveren, maar mijn man is erg handig en ik ben wel van het opruimen en schoonmaken dus dit leek ons een goede combinatie. Bovendien vinden we het allebei leuk om te klussen in en om huis.

Weinig tijd

We zijn nu bijna 4 jaar verder en er is al een hele hoop gebeurd, maar er moet ook nog zoveel gebeuren 🙈. Van te voren had ik niet verwacht dat het zoveel jaren in beslag zou nemen om het huis naar onze smaak te maken en we zijn er ook nog niet. Alles kost geld, tijd en energie. Daarnaast zijn we in september 2016 ouders geworden van een fantastisch leuk mannetje! Zijn komst zorgde naast heel veel geluk en liefde ook voor de nodige vertraging van de werkzaamheden. We vinden het belangrijk om tijd voor elkaar/het gezin te maken en niet alleen maar het hele weekend bezig te zijn met klussen. En als ons zoontje om 19:00 uur op bed ligt gaan wij niet met een boormachine en andere gereedschap aan het werk, bovendien gunnen we onszelf ook wat vrije tijd en ontspanning. Ditzelfde geld voor zijn middagslaapje (die er nu zo goed als af is). Dan ligt het klussen ook stil want wij gunnen ons mannetje zijn rust en regelmaat. Alles kost hierdoor meer tijd en dat had ik in 2015 echt niet kunnen voorzien toen wij dit huis kochten. Bovendien was het ook niet zeker dat we überhaupt kinderen konden krijgen dus ik had hier echt niet bij stil gestaan. Nu kunnen we alleen op zaterdag klussen zodat we op zondag lekker tijd met elkaar kunnen doorbrengen.

Op zaterdag ben ik regelmatig met onze zoon bij mijn ouders geweest waar hij heerlijk en ongestoord kon slapen zonder dat hij in de herrie, stof of stank van het klussen hoeft te liggen. Mijn man kon dan mooi wat meters maken zonder dat wij ‘in de weglopen’.

Loslaten

Het meest lastige aan deze situatie vind ik dat mijn man er alleen voorstaat met het klussen. Hij krijgt wel regelmatig hulp van zijn vader en broer maar het merendeel is hij alleen bezig. Het hele idee was dat wij samen zouden gaan klussen en er samen iets moois van zouden maken. In plaats daarvan ga ik dus de hort op en moet mijn man alleen klussen. Dat betekent dat we van te voren steeds goed met elkaar moeten bespreken wat er moet gebeuren en hoe. Ik heb dus een afhankelijke rol gekregen en moet leren los te laten en mijn man is de aangewezene om het in z’n eentje voor elkaar te krijgen. Niet echt hoe wij het voor ogen hadden. En doordat we slechts één dag per week kunnen klussen en die dag soms ook nog wordt gebruikt voor andere afspraken duurt het langer voordat ons huis af is. En dat geeft mij wel een beetje onrust omdat nu we een gezinnetje zijn en ik eigenlijk gewoon veel tijd samen wil doorbrengen en wil leven in plaats van geleefd te worden.

Metamorfose

Ik wil niet meer steeds in de troep en stof zitten maar gewoon genieten van ons gezinnetje in een huisje dat af is en waar we trots op zijn en helemaal eigen is. Ik merk als wij visite krijgen dat ik me ook verontschuldig voor onze beneden verdieping. De woonkamer, eetkamer, hal, toilet en bijkeuken hebben echt een grondige metamorfose nodig, deze zijn namelijk écht op. De woon/eetkamer is zalmroze geschilderd, het heeft een eikenhouten vloer die doorleefd is 🙊, er zitten ouderwetse steenstrips op de muren en ook het granolen stukwerk is hopeloos ouderwets met ook de nodig barsten erin. We zitten nog aan de eettafel en eetkamerstoelen van de vorige bewoner en ook de rol- en overgordijnen zijn van dit wijlen echtpaar geweest.

Accepteren en balans zoeken

De realiteit is anders en dat zorgt ervoor dat we de situatie moeten accepteren zoals die is en er het beste van moeten maken! Het is ook zoeken naar een goede balans tussen de zorg voor een bijna 3-jarige peuter i.c.m. een verbouwing, het huishouden, werk en sociale contacten. En dat is een hele uitdaging.

Inmiddels is ons gezin uitgebreid met nog een zoontje waar we heel gelukkig en dankbaar voor zijn, maar wat ook nog meer van onze tijd en energie zal vragen 😬. En het nog belangrijker is om een goede balans te vinden tussen alle bovengenoemde zaken!

Focus on the good!

Gelukkig gaf ik al eerder aan dat er ook heel veel wel is gebeurd! We zijn in de winter van 2015/2016 begonnen met het aanleggen van de mechanische ventilatie in onze woning. In het voorjaar/zomer van 2016 hebben we de 2 slaapkamers boven volledig gestript en vernieuwd! In 2017 hebben we de hele tuin leeg gehaald en opnieuw aangelegd. En in 2018 hebben we de derde slaapkamer, de overloop en de trapopgang laten stuken en hebben nieuwe bestrating in de tuin aangelegd. En in de winter van 2019 hebben we de badkamer verbouwd en ben blij dat ook dit weer achter de rug is 💪🏼.

Al met al ben ik super blij en ook heel dankbaar voor de dingen die we hebben gedaan! En langzaam maar zeker wordt het dus ook steeds meer echt ons plekje ♥️ al vergt dat dus wat acceptatie en tijd 😇.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge