Oefening baart kunst

Ik moet echt even mijn moeder bellen zeg ik tegen mijn man. Ik heb namelijk mijn mooie mountainbike te koop gezet en nu ik een serieus bod heb ontvangen voel ik aan alles dat ik hem eigenlijk helemaal niet wíl verkopen. Hihi zucht… In het telefoongesprek, of liever gezegd mijn monoloog met mijn moeder, kom ik tot de conclusie dat ik hem toch maar ga verkopen want hij stond toch al te verstoffen in de schuur. Als ik ging mountainbiken dan deed ik dit altijd met mijn man. Maar hij heeft in april 2015 zijn schouder gebroken en is daardoor een poosje uit de running geweest. Ik was in 2016 in verwachting en ben later dat jaar bevallen van een zoontje met de nodig herstelperiode. Al met al is het dus best een poos geleden dat ik gemountainbiked heb. En dat is jammer want wat was het de afgelopen tijd mooi weer om lekker op de mtb te springen. En ook zijn de avonden zo lekker lang licht en heerlijk qua temperatuur.

Ik wil me niet verplichten om met een clubje dames te gaan mountainbiken omdat ik gewoon op de mountainbike wil springen zodra ik er zin in heb en niet omdat het moet. Alleen mountainbiken dat wil ik liever niet vanwege mijn slechte oriëntatiegevoel en omdat ik het te risicovol vind om alleen op de fiets door de bossen te gaan rijden, een ongeluk zit in een klein hoekje. Maar als ik samen met mijn man ga mountainbiken dan moeten we oppas hebben voor ons zoontje en ja als ik heel eerlijk ben dan doen we dat niet. Bovendien worden de vrije uurtjes in de verbouwing van ons huis gestoken of gaan we als gezinnetje er op uit. Dus met pijn in mijn hart heb ik mijn mountainbikeje verkocht!

Toch wil ik wel iets aan mijn conditie doen en heb daarom een proefabonnement genomen bij een sportschool. Ik vind het geen probleem om alleen te sporten want gelukkig kan ik die motivatie wel opbrengen. Ik vind het leuk om mee te doen met groepslessen waar de nadruk ligt op krachttraining, omdat ik dan het gevoel heb een uurtje echt goed bezig te zijn. Sowieso wil ik 1x per week naar de sportschool en als het me lukt 2x per week. Ik wil niet gelijk de lat te hoog leggen want dan houdt ik het niet vol en dat werkt niet zo stimulerend.

Vandaag had ik dan mijn eerste lesje boksen op een stootzak. Ik dacht dat moet wel goed te doen zijn, maar dat viel eigenlijk best nog wel tegen, haha!! Ik ben niet zo ritmisch aangelegd en dan die arm/been coördinatie, hihi terrible!! De trainster deed 5 bewegingen kort achter elkaar en ik moest dat herhalen. Herken je dat als je iemand ziet sporten en dat het er zo eenvoudig uit ziet en dat je denkt:”Hoe moeilijk kan het zijn? En dat als je het zelf doet je er niets van bakt voor je gevoel? Dat had ik dus. En ik heb inmiddels een ziekenhuis bevalling achter de rug dus je zou dan wel verwachten dat je dan je schaamte wel voorbij bent. Maar daar had ik tot mijn verbazing niet zo’n moeite mee, maar in de sportschool was ik even heel bewust van hoe ik er bij stond en dat ik dacht:”Hoezo vind ik een paar eenvoudige boksbewegingen achter elkaar maken zo lastig?” En volgens mij ziet dit er zo debiel uit hahaha.. maar goed oefening baart kunst. Laten we het daar maar bij houden.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Welkom op mijn persoonlijke blog! Wat leuk dat je hier terecht bent gekomen. Dit is een plek waar ik schrijf over alles wat me blij maakt en me in het dagelijks leven bezighoudt. Je kunt hier met name lezen over mijn gedachtespinsels en persoonlijk leven. Daarnaast schrijf ik graag over het moeder-schap, huis & inrichting, tuinieren, gezond leven, klein geluk en nog veel meer! Laat gerust een reactie achter dat vind ik erg leuk! Veel leesplezier! Enjoy!
  • Bloglovin
  • Facebook
  • Twitter
  • Contact
Categorieën
Archief
E-mail inschrijving

Follow