Update: zoontje 5 maanden!

Vandaag even een update over onze kleine man! Ons zoontje is alweer 5 maanden oud! Time flies! Ik wilde al een hele poos over van alles en nog wat bloggen want ik loop weer over van ideeën waardoor ik vervolgens niet zo goed weet waar ik moet beginnen. En eigenlijk is het heel simpel om dat te doorbreken, namelijk door gewoon ergens te beginnen! En natuurlijk wil ik dan graag een update geven over hoe het nu met ons kleine mannetje gaat! Ons zoontje is namelijk alweer bijna 5 maanden oud!

Heel cliché, maar de tijd vliegt en wat ontwikkeld zo’n kindje zich snel. Van het stil liggen op zijn rug naar het bewegen van vingers, het openen van zijn handen en nu naar het grijpen naar alles wat voorbijkomt. Niets in zijn omgeving is meer veilig met die grijpgrage handjes van hem! Ook is het echt een kletsmajoor! In het begin waren het korte klanken, zoals: Euh, Ahh, Oeh, maar nu zijn het complete verhalen in zijn eigen taaltje! Ook is hij erg goed in belletjes blazen! Ik vind dat ontzettend lief, leuk en gezellig in huis! We hebben ons mannetje al redelijk leren kennen in deze maanden. In het begin waren we soms radeloos als hij huilde, niet weten wat er aan de hand is, niet weten hoe hem te kunnen troosten. Terwijl we nu zijn gedrag wel redelijk doorhebben en hem wat beter zijn gaan begrijpen. We vinden het ontzettend leuk om hem steeds beter te leren kennen en zijn karakter, humor en eigenzinnigheden te ontdekken.

De borstvoeding was bij mij nooit optimaal. Ik had vanaf het begin al onderproductie (stom woord). Het kostte veel tijd en energie om borstvoeding te geven en nog meer energie om te kolven. Toen ik na ruim 3 maanden aan het werk ging, liep de borstvoeding in een rap tempo terug. Vraag en aanbod kwamen niet meer overeen waardoor ik een ontevreden zoontje kreeg die onverzadigbaar leek terwijl ik mijn borsten moest uitwringen. Dit tot grote frustratie van mij, want ik wilde zo graag maar het ging niet. Mijn man hakte voor ons de knoop door, het was goed zo. We besloten uiteindelijk samen dat we maar langzaam moesten afbouwen (dit om stuwing te voorkomen). Nou langzaam was niet nodig want binnen een paar dagen was mijn borstvoeding volledig gestopt. Dat was nog wel een dingetje hoor. Ik pinkte weer eens een (hormonaal) traantje weg! Ik had nog een paar flesjes gekolfde borstvoeding in de vriezer en deze heb ik uiteindelijk vandaag opgemaakt. Heel definitief zo. Weer een hoofdstuk afgesloten.

De kunstvoeding vond ik maar chemische rommel. Ik had voor ogen om mijn zoontje borstvoeding te geven tot het moment dat het niet meer nodig zou zijn en hij met de pot kon mee-eten. Maar het liep anders, ik geef mijn kind nu kunstvoeding. ‘Fabrieksvoer’. Het voelt nog steeds onwennig maar ik weet dat hij nu weer een gelukkig en tevreden mannetje is en daar gaat het me om. Hij groeit goed en de kunstvoeding vindt hij blijkbaar helemaal prima want het gaat er heel makkelijk in en hij kijkt me daarna gelukzalig aan. Ikzelf moet het nog even een plekje geven. Klinkt misschien wat dramatisch maar ja ik wil alleen het beste voor mijn kindje en hoe goed kunstvoeding ook kan zijn, het weegt niet op tegen borstvoeding. Gelukkig mag onze kleine man inmiddels groente- en fruithapjes eten dus dan kan ik lekker zelf in de keuken bezig en hem voorzien van meer natuurlijke vitaminen en mineralen!

Het eerste hapje wat we hem gaven was gepureerde worteltjes. Dat vond hij lekker! Wij stonden met de camera in de aanslag, maar hij  reageerde onverschillig, alsof hij nooit anders gegeten had. Daarna probeerde we pompoen, dat vond hij helemaal niets! Dit kwam uit een potje van Olvarit, ik proefde het zelf ook en nee, dit komt niet in de buurt van zelf gepureerde pompoen. Ik kocht dit groentehapje zodat ik een glazen potje had waar ik zelf mijn eigen gepureerde eten in kon doen.

Vandaag hadden mijn man en ik bedacht om hem banaan te laten proeven. Nou dat vond hij ook niks! Hahaha wat een prachtig koppie trok hij. Hij had zelfs een rilling! Brrrr…. Mooi hoe lichaamstaal boekdelen spreekt! Eerlijk gezegd vond ik deze banaan ook niet zo lekker, deze was van de Aldi (en sorry maar fruit en groente van de Aldi vind ik gewoon niet zo lekker smaken). De volgende keer gewoon maar weer naar de groenteboer. Dus de pompoen en banaan doen we vast nog wel een keer over!

Verder merk ik dat ik relatief makkelijk ben in loslaten. Dat had ik niet van mezelf verwacht. Zeker niet als je weet dat ik bij het zoeken van een geschikte opvang de tranen in mijn ogen had staan (hallo hormonella!) omdat ik er niet aan wilde denken dat iemand anders voor ons zoontje ging zorgen. Dat was onnatuurlijk voor mijn gevoel en het liefste wilde ik de hele dag bij hem zijn. Hij is nog maar zo klein, hoe kon hij nou zonder vader of moeder zijn? Nu wil ik nog steeds graag bij hem zijn, maar ik vind het stiekem ook wel lekker om weer aan het werk te zijn. Even op een ander niveau communiceren, mijn hersens laten kraken over vraagstukken en onder de mensen te zijn. Ik werk 3 dagen per week en als ik dan naar mijn werk ga kan ik hem zonder al teveel moeite uit handen geven. Het scheelt ook dat mijn man hem wegbrengt en ik hem ophaal.

Ook spreek ik gelukkig nog steeds af met vriendinnen en dat doe ik soms met hem erbij, maar soms ook zonder. En die momenten vind ik ook wel fijn. Even die vrijheid ervaren. Maar ik ben dan ook wel weer heel blij als ik thuis ben.

Eigenlijk gaat het tot op heden heel goed! Het moederschap bevalt me gelukkig ook nog steeds. Misschien is het een taboe om te zeggen als het tegen zou vallen, maar ik heb er wel eens over nagedacht. Stel, dat ik het echt vreselijk vind. Dat ik mezelf zou afvragen:”Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen! Stel je voor.. je kan dan niet meer terug! Maar nee, gelukkig heb ik die gedachtes niet. Sterker nog ik ben verliefd! Ik kijk naar mijn zoon en ben gelukkig, hij laat me lachen, hij maakt mijn dag goed!

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

9 Reacties op Update: zoontje 5 maanden!

  • Ik kom hier voor het eerst en word hier meteen met een overzichtje hoe het gaat met je kleine man getrakteerd. Erg leuk om te lezen.
    Anna Maria heeft onlangs geplaatst…Mijn negen maanden boek

  • Fijn dat het moederschap je zo goed bevalt. Heerlijk he al die nieuwe dingetjes die je kindje dan ineens weer doet. Ik lees hier dat jouw zoontje belletjes blaast en ik denk ineens; ohja dat deed Annebel vorige maand ook nog… nu ineens niet meer… Jammer is dat als het ook weer over is. Leuk als ze iets nieuws kunnen maar ik moet er soms wel even van zuchten als ik besef dat een andere periode al weer afgesloten is.
    Grappig dat jouw kindje bepaalde smaken niet lekker vindt, Annebel heeft eigenlijk alleen moeilijk gedaan met sperziebonen, de rest eet ze met smaak op. Ze wordt zelfs soms boos als het op is. Ik maak al haar hapjes zelf en pompoen was echt een groot succes. Dus wie weet dat jouw kleine man dat ook nog wel gaat waarderen.
    Margriet heeft onlangs geplaatst…Annebel 6 maanden

    • Wat leuk je reactie! En ja een fase afsluiten vind ik ook wel jammer en soms ook wel moeilijk, maar je krijgt er steeds ook weer andere momenten voor terug. Ik probeer ieder moment echt heel bewust te ervaren, te koesteren en vast te leggen. Maar ook goed om de ontwikkelingen te zien! En ja ik geloof ook wel dat het een kwestie van tijd is dat hij meerdere dingen gaat waarderen wat betreft eten. Welk knap dat je alle hapjes zelf maakt! Een potje in de winkel kopen is soms net wat makkelijker ;-).

  • Time flies. Leuk om te lezen!
    Jenn heeft onlangs geplaatst…DIY: kussenhoes maken van een totebag

  • Hee Tam,

    Wat leuk om zo te lezen. Knap hè dat hij al zoveel kan 😍 Jammer dat de bv niet zo gegaan is als je had gewild.
    Weet je dat er ook een moedermelk-donorbank (oid) is? Misschien is dat iets voor je kleine mannetje?

    Liefs,
    Rianne

    • Klopt mooi om te zien die ontwikkelingen! En ja de borstvoeding die niet optimaal verliep, daar had ik het wel even moeilijk mee. Dank voor je tip maar gelukkig heb ik het wel een beetje en plekje kunnen geven en heb ik er vrede mee dat hij nu kunstvoeding krijgt.

  • Tijd gaat hard hè? Hoe cliché ook, maar geniet met name van dat eerste jaar, want die is voorbij voor je het weet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Welkom op mijn persoonlijke blog! Wat leuk dat je hier terecht bent gekomen. Dit is een plek waar ik schrijf over alles wat me blij maakt en me in het dagelijks leven bezighoudt. Je kunt hier met name lezen over mijn gedachtespinsels en persoonlijk leven. Daarnaast schrijf ik graag over het moeder-schap, huis & inrichting, tuinieren, gezond leven, klein geluk en nog veel meer! Laat gerust een reactie achter dat vind ik erg leuk! Veel leesplezier! Enjoy!
  • Bloglovin
  • Facebook
  • Twitter
  • Contact
Categorieën
Archief
E-mail inschrijving

Follow