It’s been a while…

Het is alweer lang geleden dat ik geblogd heb! En dat is natuurlijk ook niet zo verwonderlijk want ik was druk met hele andere dingen. Ongeveer 11 weken geleden is onze zoon geboren en dat is nogal een verandering! Gelukkig kan ik je vertellen dat het ouderschap/moederschap me goed bevalt en ik maar wat trots én super dankbaar ben dat ik dit mag mee maken. En ja, pittig is het ook.. dat zal ik zeker niet ontkennen.

Vooral als onze zoon onophoudelijk huilt omdat hij zo last van krampjes heeft en ik niet meer weet hoe ik hem troosten moet. Soms raak ik dan helemaal overprikkeld van zijn gehuil! Of zeg maar liever van zijn gekrijs! Tijdens die momenten wil ik dan het liefst met mijn vingers in mijn oren heel hard wegrennen en denken:” Sorry jongen, zoek het maar even uit”. Maar ja, dat kan natuurlijk niet, ik ben zijn moeder, hij heeft me nodig en ik wil er ook graag voor hem zijn. Dus dan ga je allerlei dingen zoeken en bedenken wat hem zou kunnen helpen om de krampjes te verlichten. Soms met tranen in mijn ogen. Maar gelukkig zijn dat één van de weinige momenten waarop ik het moederschap heel erg pittig vind. Ik heb eigenlijk geen moeite om ’s nachts uit bed te gaan en hem een voeding te geven. Nou scheelt het ook dat ik borstvoeding geef en dat ik hem gewoon kan aanleggen en ik niet eerst naar beneden hoef om van alles op te gaan warmen, dat vind ik een groot voordeel aan borstvoeding geven! En ik ben ook heel blij dat wij zo’n lief en vrolijk mannetje hebben gekregen en dat hij mijn hart regelmatig doet smelten door zijn lieve, gulle lach en zijn gebrabbel.

Verder vind ik het wel lekker om weer mijn eigen lichaam steeds een beetje meer terug te krijgen. Ik ben één van de gelukkigen die dankzij het geven van borstvoeding enorm is afgevallen! Echt heerlijk vind ik dat! Na een week of drie zat ik weer in mijn eigen kleren! En die eigen kleren hangen nu een beetje losjes om mijn lijf want de teller op de weegschaal geeft nu zelfs minder aan dan vóór mijn zwangerschap. Ik ben nu ook extra gemotiveerd om dit slanke lijf zo te houden! Dus gezond eten en sporten! Gezond eten is sowieso verstandig natuurlijk maar nu helemaal omdat mijn zoon alles binnenkrijgt via de borstvoeding. Al moet ik wel toegeven dat ik 1x per week toch wel graag mijn patatje eet. Mijn quilty pleasure.. maar goed dat terzijde! Het sporten daar wacht ik nog heel even mee, mijn bekken zijn nog niet helemaal stabiel en daar heb ik nog wat fysiotherapie voor nodig. Ik hoop vanaf januari weer voorzichtig aan te gaan sporten. Misschien weer yoga, misschien hardlopen, misschien bootcamp.. ik weet het nog niet.

Voor de rest wat mijn lichaam betreft kan ik je melden dat mijn haren nog op mijn hoofd zitten en daar ben ik heel blij mee want ik heb vrij dun haar van mezelf! Ik hoor namelijk wel eens verhalen van dames die enorme haaruitval krijgen na een zwangerschap. Dit komt door een wisselende hormoonhuishouding. Wel heb ik dankzij de hormonen een nog zichtbare zwangerschapsstreep die langzaam maar zeker vervaagt. Verder ben ik wat getekend door striae op mijn lichaam. Aan de ene kant erg jammer, vooral ook omdat ik tot en met week 36 geen enkel streepje striae had! Anderzijds zijn dit tekenen die me herinneren aan de meest bijzondere tijd van mijn leven! Een zwangerschap met als resultaat een prachtige zoon!! Zeker niet vanzelfsprekend en heel wonderlijk!

Tja en nu gaan we alweer bijna richting kerst! Dat betekent dat mijn verlof er bijna alweer op zit! Vooraf schaamde ik me soms een beetje voor deze lange afwezigheid van mijn werk maar als ik nu naar deze periode kijk vind ik het helemaal niet vreemd om 5 maanden de tijd te nemen om aan deze grote verandering te wennen. Niet bezig zijn met werken maar genieten en proberen een draai te vinden in een nieuwe rol als ouder/moeder. MOEDER! Dat vind ik zo’n vreemd woord nog… ik ben moeder! Dat besef ik me nog niet altijd.. Het brengt een hoop verantwoordelijkheden met zich mee maar daarnaast ook ontzettend veel vreugde.

Anyway ik heb me geen moment verveelt in de 20-weken-tellende-‘vakantie’. De ‘vakantie’ staat bewust tussen haakjes want zo voelt het niet echt hoor! Tijdens mijn zwangerschapsverlof had ik erg mooi en zonnig weer, maar ik moest het nest toch klaar maken en aan het einde van de zwangerschap kreeg ik ook de nodige kwaaltjes waardoor ik niet meer zo snel kon als ik wilde. En na de komst van mijn zoon is het ook best hard werken als moeder! Borstvoeding geven, verschonen, badje doen, weer verschonen, in bedje leggen, troosten, weer in bedje leggen, poging tot huishouden doen, troosten, voeding geven, verder met het ‘huishouden’, in bedje leggen… rusten… ohw ja en zoiets als voor jezelf zorgen ;-) . Maar gelukkig zijn er ook veel momenten dat hij nog slaapt en ik ook iets voor mezelf kan doen.

Nog 3 weken vakantie en dan zal ik proberen de draad weer op pakken. Tot die tijd wil ik graag optimaal genieten van mijn man, mijn zoon, de feestdagen, familie en vrienden en ga ik proberen een soort van ritme en regelmaat te krijgen zodat het niet te zwaar wordt in de eerste weken als ik weer moet werken. Ik denk dat het werken ook een soort van ritme en regelmaat biedt. Ik ben dan weer onder de mensen en hoop dat ik dan ook meer interesse krijg in de sociale contacten. Ik hoop langzaam maar zeker uit de cocon kruipen waar ik nu nog een beetje in zit. Ik heb wel weer zin om vaker leuke dingen met vriendinnen te doen, maar ook om weer meer te gaan bloggen en ook meer leuke dingen voor mezelf te gaan doen! Gelukkig staan er in het nieuwe jaar al weer enkele leuke dingen op de planning om naar uit te kijken!

2 reacties

  1. Wat een leuk en positief verhaal! Het lijkt me een enorme verandering ineens moeder te zijn, lekker toch om in alle rust te kunnen wennen aan jullie nieuwe leventje. Hele fijne feestdagen samen, geniet van elkaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge