Mooie eigenschap: autenthiek

Een van de mooiste complimenten die ik heb gehad was van mijn voormalige leidinggevende. Hij zei tegen mij:”Je bent een authentiek persoon en dat is het mooiste compliment want een mens kan krijgen”. Mijn woordenschat is niet bijster groot dus ik moest stiekem even googlen wat authentiek zijn inhoudt. En ik kwam erachter dat het zeker een mooi compliment is om te krijgen, want authentiek zijn betekent: echt, betrouwbaar, niet vervalst, geloofwaardig, waarachtig. Een authentiek persoon is trouw aan zijn eigen persoonlijkheid. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat ik me nooit onzeker voel en me daardoor niet helemaal laat zien of me beter probeer voor te doen dan ik ben. Dat komt zeker wel eens voor. Maar over het algemeen ben ik dus mezelf.

Authentiek-zijn wil dus zeggen dat je voor de dag komt, jezelf laat zien. Dat betekent niet dat het verstandig is om onder het mom van ‘zo ben ik nu eenmaal’ te handelen.

Ik merk dat ik zelf moeite heb met mensen die niet authentiek en oprecht zijn. Mensen die zichzelf beter, zelfverzekerder of mooier voor doen dan ze zijn. Vaak komt dit voort uit onzekerheid of uit een gevoel dat ze niet goed genoeg zijn, of het gevoel te hebben niet geaccepteerd te worden (want het liefst wil je natuurlijk door iedereen leuk gevonden en geaccepteerd worden).

Sommige mensen dragen “een masker” om zichzelf te beschermen tegen afwijzing. Het is immers beter als je masker afgewezen wordt dan jij als persoon. Maar de keuzes die je maakt met een masker op zijn keuzes gebaseerd op angst. En die keuzes zijn bij voorbaat al verkeerde keuzes. Door het dragen van een masker doe je jezelf en de wereld te kort door jezelf en hen jouzelf te onthouden.

Wat is erger? Door iemand afgewezen worden of een nepleven leiden? Leidt niet het leven zoals jij denkt dat het zou moeten gaan vanwege wat anderen willen!

Het allerbelangrijkste is dat je jezelf accepteert zoals je bent. Iedereen maakt fouten. Niemand is perfect en niemand die perfectionisme van je vraagt. Door met liefde naar jezelf te kijken laat je jezelf zijn zoals je bent. Door jezelf niet te veroordelen maar te leren van wat je tegenkomt geef je jezelf ruimte om te groeien. In angst is geen plek voor creativiteit. In vertrouwen is ruimte genoeg om te groeien.

Weet dat je de belangrijkste persoon bent in je eigen leven. Je hebt andermans goed of afkeuring niet nodig om je goed te voelen. Als je in staat bent jezelf te zijn, jezelf te accepteren, ben je ook in staat dat voor anderen te doen. Als je jezelf accepteert en jezelf niet veroordeelt voor wie je bent, namelijk een mens met zijn fouten zoals iedereen die heeft, kan je pas werkelijk jezelf zijn.

Authentiek zijn is jezelf zijn.

5 reacties

  1. Hoi Tamara, Een aantal jaren ben ik bezig geweest met het zoeken naar mijn eigen identiteit. Het lijkt zo vanzelfsprekend dat je jezelf kent….maar hoe makkelijk is het om niet jezelf te zijn? Jaren, vanaf mijn 14e tot 28ste, heb ik getoured als zangeres(je), ik ben nooit echt heel eerlijk geweest over mijn binnenste gevoel. Dat hoefde ook helemaal niet…eigenlijk was daar gewoon geen tijd voor. Je trad op, ging afbouwen, de bus in en slapen….zzzz. Zo de wereld over. Overal geweest maar eigenlijk weinig gezien.. :wink: Wat ik altijd erg leuk vond was de interactie met het publiek. Zowel tijdens als na het concert. Even een babbeltje…een hand schudden en lachen. :grin:
    Na heel wat jaren van artiest zijn…belandde ik op Hawaii in luxe en weelde…maar het deed me weinig. Eerlijk gezegd voelde ik mij helemaal niet echt gelukkig. Voor mij werd het verlangen van het jezelf zijn steeds groter. Telkens werd verwacht in de knappe kleren te lopen en overal je hand te schudden en geïnteresseerd te luisteren naar alle verhalen. Doodvermoeiend! Een relatie waarin ik me maar moest redden met een credit card maakte het helemaal niet compleet.
    Terug..terug naar Nederland. Altijd het geluk gelijk weer een baan te vinden. Ik ging op kantoor werken. Maar ook dat liep uit op dromen naar buiten in plaats van werken. Waarom kan ik het toch niet vinden? Hoe kan het toch dat ik zoveel meemaak, waar anderen van dromen, en ik maar vooruit staar naar een ander leven?
    Uiteindelijk ben ik in therapie gegaan en heb schematherapie gekregen. Hieruit kwam dat bindingsangst mij belemmerde. We zijn alle fases van mijn leven doorlopen…Telkens een stukje meer begon ik te begrijpen waar de knelpunten zaten. Mijn eigen identiteit kwam naar voren. Tijdens één van mijn laatste sessies zei mijn therapeut dat ik authentiek ben.
    Wat ben ik nu blij…echt blij.. Geholpen aan mijn eigen identiteit en eindigen met een groot compliment, inderdaad, zo ervaar ik dat ook. Intussen ben ik getrouwd heb twee kinderen en sta rechtop…onderneem en los op. Bedankt voor je pagina. Veel succes! :cool:

  2. Beste Tamara.
    Wat een mooie woorden en zo waar. Ik ben inmiddels 63 jaar en kamp al jaren met spanning. Ik ben een principieel mens en ben bang voor verlies. Altijd geweest. Heb weinig zelfvertrouwen. Heb altijd geprobeerd mensen aan mij te binden door ze trouw te zijn, loyaal te zijn, voor ze klaar te staan en in ze geinteresseerd te zijn. Het heeft mij alleen weinig opgeleverd. Je verliest ze toch wel als het er op aan komt. Of niet.
    Ik ben zo iemand die een masker draagt. Probeer daarmee mezelf te beschermen tegen de boze buitenwereld. Tegen afwijzing. Ik heb mezelf veel te kort gedaan. Het klopt wat je zegt dat er in angst geen ruimte is voor creativiteit. Ik probeer heel langzaam het masker af te zetten maar ben op zoek naar wie ik echt ben. Heb nog een weg te gaan.

    1. Dankjewel voor je compliment. En ik hoop voor jou dat jij jezelf kan vinden en en ook kan leren om gewoon jezelf te zijn! Nobody is perfect! En ondanks dat het heel moeilijk kan zijn ontstaan de mooiste vriendschappen juist door jezelf open te stellen en kwetsbaar op te stellen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge